Tag: សហគ្រិនស្រ្តី

លោកស្រី ឡ សេងលាភ សព្វថ្ងៃជាប្រធានក្រុមហ៊ុនកិនស្រូវ សេកមាស និងជាស្ថាបនិកក្រុមហ៊ុន ឡ អៀកហេង សេកមាស រ៉ាយស៍។ លោកស្រី បានបន្ដវេនមុខរបរកិនស្រូវពីលោកឪពុករបស់លោកស្រី ចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៩៤ មក ដែលជាអាជីវកម្មខ្នាតតូចលក្ខណៈគ្រួសារ។ ដោយសង្កេតឃើញពីសក្ដានុពល, តម្រូវការទីផ្សារ, និងក្ដីស្រមៃក្នុងការនាំចេញអង្ករទៅក្រៅប្រទេស លោកស្រីបានចាប់ផ្ដើមគំនិតអភិវឌ្ឍ និងពង្រីកអាជីវកម្មក្នុងឆ្នាំ២០១១។

លោកស្រីបានលើកឡើងពីប្រវត្តិនៃការចាប់ផ្តើមការនាំចេញអង្ករថា លោកស្រីធ្លាប់បានប្រើប្រាស់កម្ចីជាទុនបង្វិលប្រមូលទិញស្រូវ ដែលអាចបង្កើនចំនួនស្ដុកដែលលោកស្រីអាចលក់ចេញនូវទំហំធំជាងមុន ពោលក្នុងឆ្នាំ២០១៤ លោកស្រី បានសម្រេចក្ដីស្រមៃក្នុងការនាំចេញអង្ករជាលើកដំបូង។ សព្វថ្ងៃ ក្រុមហ៊ុនរបស់លោកស្រី បាននាំចេញអង្ករទៅកាន់អឺរ៉ុប សហរដ្ឋអាមេរិក ហើយភាគច្រើនទៅទីផ្សារប្រទេសចិន។

លោកស្រីបានឱ្យដឹងថា ការពង្រីកអាជីវកម្ម ពិតជាមានភាពលំបាក ដោយសារលោកស្រីមានដើមទុនតិច និងចំណេះដឹងអំពីស្ដង់ដាគ្រឿងម៉ាស៊ីន នៅមានកម្រិត។ ប៉ុន្ដែកត្តាទាំងនេះ ក៏មិនបានបញ្ឈប់លោកស្រីឡើយ ពោលលោកស្រីបានខិតខំចំណាយពេលសិក្សា និងប្រមូលប្រភពទុន ដើម្បីបំពាក់គ្រឿងបរិក្ខារ ស្របតាមស្ដង់ដា ទៅតាមតម្រូវការប្រតិបត្តិការអាជីវកម្មរបស់លោកស្រី។

លោកស្រី បានចែករំលែកថា៖ “ខ្ញុំពង្រីកតាមដំណាក់កាល ក្នុងមួយឆ្នាំយើងត្រូវពង្រីកផ្នែកណាខ្លះ យើងត្រូវមានគោលដៅច្បាស់លាស់ ថាក្នុងមួយឆ្នាំយើងចង់ពង្រីកអ្វីបន្ថែម ដែលអាចផលិតជាអង្ករបាន។”

ការពង្រីកអាជីវកម្មតាមរយៈតម្រូវការទុនរបស់លោកស្រី បានបន្តរហូតដល់ពេលមួយដែល លោកស្រី ទទួលបានព័ត៌មានអំពីការធានាឥណទានលើកម្ចីអាជីវកម្ម ដែលគ្មានទ្រព្យធានាពីសហព័ន្ធស្រូវអង្ករកម្ពុជា ហើយលោកស្រីក៏បានដាក់ស្នើកម្ចីជាទុនបង្វិលក្នុងការពង្រីកអាជីវកម្មមួយនេះ។ លោកស្រីបានបន្ថែមថា៖ “កម្ចីមានការធានានេះ មានសារៈប្រយោជន៍ច្រើន ដោយសារយើងមានកម្ចី (មុន) នៅធនាគារពាណិជ្ជអស់ហើយ តែបន្ទាប់ពី CGCC មិនតម្រូវឱ្យមានទ្រព្យធានា គឺយើងអាចស្នើកម្ចីមានការធានាពីខាង (ធនាគារដៃគូ) CGCC មកធ្វើជាទុនបន្ថែម។”

លោកស្រីក៏បានរំលឹកឡើងវិញដែរថា លោកស្រី បានចាប់ផ្ដើមអាជីវកម្មជាមួយលោកឪពុក ពីមានបុគ្គលិក ២រូប រហូតដល់សព្វថ្ងៃលោកស្រី មានបុគ្គលិកសរុបចំនួន ៤០រូប ហើយទិន្នផលកិនស្រូវក្នុងមួយថ្ងៃចំនួន ៥កុងតឺន័រ (២៤តោន ក្នុងមួយកុងតឺន័រ) រហូតដល់បច្ចុប្បន្ន លោកស្រីអាចផលិតបានចន្លោះពី ៨ ទៅ ១០កុងតឺន័រ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ លោកស្រី ក៏មានលទ្ធភាពក្នុងការទទួលទិញស្រូវសើម ជាមធ្យមក្នុងមួយថ្ងៃ ប្រមាណ ៦០០តោន ផ្ទុយពីពេលមុន ដែលការប្រមូលទិញមិនដល់ ១០០តោនផង ដោយសារការហាលស្រូវត្រូវបានធ្វើឡើងតាមលក្ខណៈប្រពៃណី។

លោកស្រី បានបន្ថែមថា៖ “ពីមុន ខ្ញុំមានលទ្ធភាពត្រឹមតែទិញ (ស្រូវ) ដែលកសិករគាត់ដឹកយកមកលក់រាយ តែបន្ទាប់ពីខ្ញុំបានពង្រីកខ្លួន (អាជីវកម្ម) មក ខ្ញុំបានបំពាក់ឡសម្ងួត ទិញស្រូវដែលដឹកតាមឡាន និងក្នុងបរិមាណច្រើន។”

លោកស្រីនៅតែមានទិសដៅចង់ពង្រីក និងចូលរួមចំណែកនាំចេញអង្ករកម្ពុជាឱ្យបានកាន់តែច្រើនជាងនេះ ក្នុងគោលបំណងផ្សព្វផ្សាយផលិតផលអង្ករកម្ពុជា ជាពិសេស ជួយដល់ប្រជាកសិករដែលដាំដុះស្រូវឱ្យមានទីផ្សារអាចលក់ចេញ និងបង្កើនការនាំចេញដែលគាំទ្រដល់សេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជា។ គួរបញ្ជាក់ផងដែរថា លោកស្រី បានទទួលបណ្ណសរសើរ និងពានរង្វាន់សហគ្រាសឆ្នើម ដែលបានប្រើប្រាស់កម្ចីមានការធានា ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ពី CGCC នៅដើមឆ្នាំ២០២៦ ក្រោមអធិបតីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ ឯកឧត្តមអគ្គបណ្ឌិតសភាចារ្យ អូន ព័ន្ធមុនីរ័ត្ន ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី រដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ៕

អាននិងទាញយកជា PDF: ជួបជាមួយសហគ្រិនស្រ្ដីឆ្នើមក្នុងវិស័យស្រូវអង្ករ៖ ពីអាជីវកម្មបែបគ្រួសារ ទៅកាន់ទីផ្សារអន្ដរជាតិ

ខេត្តសៀមរាប៖ នាងខ្ញុំឈ្មោះ គឹម សុភ័ស្ស ជាម្ចាស់សិប្បកម្មស្ពតឡៃហ្វូត។ សព្វថ្ងៃ នាងខ្ញុំផលិតត្រីងៀត ផ្អក កង្កែបបោក និងផលិតផលបន្ទាប់បន្សំកែច្នៃដូចជា ស្បែកត្រី និងឆ្អឹងត្រីបំពងជាដើម។ ពីដើមឡើយ ប្រតិបត្តិការអាជីវកម្មរបស់នាងខ្ញុំ ជាមុខរបរបែបគ្រួសារតជំនាន់ពីម្ដាយ ប៉ុន្ដែក្នុងឆ្នាំ២០១៩ នាងខ្ញុំនិងស្វាមី បានចាប់ផ្ដើមផ្ដោតលើការអភិវឌ្ឍ និងពង្រឹងស្ដង់ដាផលិតផល។ សព្វថ្ងៃនេះ សិប្បកម្មនាងខ្ញុំមានបុគ្គលិកពេញម៉ោងចំនួន ៣នាក់ និងបុគ្គលិកក្រៅម៉ោងចំនួន ២នាក់។

ការចាប់ផ្ដើមអាជីវកម្មរបស់នាងខ្ញុំ ពីដំបូងមានភាពលំបាក ដោយប្រព្រឹត្តទៅតាមលក្ខណៈប្រពៃណី ដែលបន្សល់ពីម្ដាយ។ ការផលិតរបស់ពួកខ្ញុំ មិនអាចបំពេញតម្រូវការទីផ្សារបានឡើយ ព្រោះយើងពឹងផ្អែកច្រើនលើលក្ខខណ្ឌធម្មជាតិ ហើយផលិតបានតែក្នុងរដូវប្រាំងប៉ុណ្ណោះ។ បន្ថែមពីនេះ យើងមិនមានចំណេះដឹងគ្រប់គ្រាន់ពីសុវត្ថិភាព និងស្ដង់ដាចំណីអាហារនោះទេ ព្រមទាំងខ្វះបច្ចេកវិទ្យា និងម៉ាស៊ីនទំនើបក្នុងការសម្រួលសង្វាក់ផលិតកម្មរបស់យើង។ កាលនោះបរិមាណផលិតរបស់សិប្បកម្មនាងខ្ញុំគឺមានកម្រិតតិចតួចបំផុត ហើយខ្ញុំក៏មិនមានទំនុកចិត្ត ក្នុងការទទួលការបញ្ជាទិញក្នុងបរិមាណច្រើនៗឡើយ។

ក្នុងឆ្នាំ២០២៤ ខ្ញុំទទួលបានព័ត៌មានពីគម្រោងកម្មវិធីហិរញ្ញវត្ថុគាំទ្រការវិនិយោគ (ISF) ពីមិត្តភក្ដិរបស់ខ្ញុំ។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំក៏បានខិតខំស្វែងរកព័ត៌មានបន្ថែម និងដាក់ពាក្យស្នើសុំការគាំទ្រក្រោមគម្រោងនេះ។ ជាលទ្ធផល នាងខ្ញុំទទួលបានការគាំទ្រក្នុងការពង្រឹងសមត្ថភាពកែច្នៃផលិតផលឱ្យមានស្ដង់ដា និងការធ្វើទំនើបកម្មហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធនៃខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មរបស់ខ្ញុំ។

នៅក្នុងគម្រោងនេះ នាងខ្ញុំទទួលបានការគាំទ្រផ្នែកសម្ភារៈដូចជា ផ្ទះសម្ងួតសូឡា និងទូក្លាសេ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ខ្ញុំទទួលបានវគ្គបណ្ដុះបណ្ដាលពង្រឹងសមត្ថភាពផ្នែកផលិតកម្ម សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ និងការបញ្ជាក់ការអនុលោមតាមលក្ខខណ្ឌតម្រូវនៃនិមិត្តសញ្ញាគុណភាពផល ផលិតផលជលផលកម្ពុជា (CQS) សម្របសម្រួលដោយអង្គការ UNIDO។ មួយផ្នែកទៀត នាងខ្ញុំទទួលបានកម្ចីមានការធានាពី CGCC តាមរយៈធនាគារដៃគូរបស់ CGCC ក្រោមគម្រោង ISF នេះ ដើម្បីជាទុនក្នុងការកែលម្អហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ទៅតាមបទដ្ឋាន និងស្ដង់ដាអគារ សម្រាប់សិប្បកម្ម ព្រមទាំងការទិញឧបករណ៍ប្រើប្រាស់មួយចំនួនបន្ថែមទៀត។

ក្រោយពីទទួលបានការគាំទ្រពីគម្រោង និងកម្ចីមានការធានាពី CGCC ផលចំណេញនៃអាជីវកម្មរបស់ខ្ញុំ បានកើនឡើងប្រមាណ ២០%។ ជាក់ស្ដែង ពីមុននាងខ្ញុំអាចផលិតបានពីចន្លោះ ២០ ទៅ ៣០គីឡូក្រាម (ត្រីស្រស់) ក្នុងមួយថ្ងៃតែប៉ុណ្ណោះ។  រីឯបច្ចុប្បន្ន នាងខ្ញុំអាចផលិតបានដល់ទៅចន្លោះ ពី១០០ ទៅ១៥០គីឡូក្រាមក្នុងមួយថ្ងៃ ឬលើសពីនេះ តាមតម្រូវការបញ្ជាទិញជាក់ស្ដែង។ ជាមធ្យម ទិន្នផលត្រីងៀតស្ងួតនាងខ្ញុំអាចផលិតបានចន្លោះពី៥០ ទៅ ៧០គីឡូក្រាមក្នុងមួយថ្ងៃ ផ្ទុយពីមុនដែលនាងខ្ញុំអាចផលិតបានក្រោម ១០គីឡូក្រាមប៉ុណ្ណោះ។

នាងខ្ញុំ ពិតជាមានមោទនភាពចំពោះការរីកចម្រើនមួយនេះ ពីព្រោះវាមិនត្រឹមតែបង្កើនចំណូលសម្រាប់អាជីវកម្មរបស់នាងខ្ញុំទេ តែវាក៏បានបង្កើតការងារដល់បុគ្គលិក, បង្កើនចំណូលដល់អ្នកនេសាទ និងចិញ្ចឹមត្រី ព្រមទាំងអ្នកលក់គ្រឿងទេសផងដែរ។

បន្ថែមពីនេះ នាងខ្ញុំមានភាពជឿជាក់ចំពោះផលិតផលរបស់ខ្ញុំ ដោយសារបច្ចុប្បន្ន ត្រីងៀតរបស់ខ្ញុំបានឆ្លងកាត់មន្ទីរពិសោធន៍ និងមានការចុះបញ្ជីត្រឹមត្រូវ។ សព្វថ្ងៃ ផលិតផលនាងខ្ញុំបានដាក់លក់នៅទីផ្សារក្នុងខេត្តសៀមរាប និងមានឈ្មួញយកទៅលក់នៅកន្លែងដាក់លក់តាមបណ្ដាខេត្ត និងតាមភោជនីយដ្ឋាននានា។ ទន្ទឹមនឹងនេះ សិប្បកម្មនាងខ្ញុំ កំពុងធ្វើការជាមួយផ្សារទំនើប អុីអនម៉ល និងផ្សារទំនើបជីប ម៉ុង ដើម្បីស្វែងរកឱកាសដាក់លក់ផលិតផលរបស់ខ្ញុំនៅក្នុងផ្សារទំនើបទាំងនេះ។ នាងខ្ញុំសង្ឃឹមមុតមាំថាផលិតផលរបស់នាងខ្ញុំ នឹងមានវត្តមានឆាប់ៗនៅផ្សារទំនើបទាំងនេះ នៅដើមឆ្នាំ២០២៦។ លើសពីនេះ នាងខ្ញុំរំពឹងថា ២ឆ្នាំ ខាងមុខទៀត ផលិតផលស្ពតឡៃហ្វូត នឹងមានលក់ជាផ្លូវការលើឆាកអន្ដរជាតិ៕

អាននិងទាញយកជា PDF: ជួបជាមួយម្ចាស់សិប្បកម្មកែច្នៃត្រីខ្នាតតូច ប៉ុន្តែមានក្តីស្រមៃធំ